De in het kader van het project NW380kV onderscheiden tracéalternatieven voor de nieuw aan te leggen Noord-West 380 kV hoogspanningsverbinding lopen in het gedeelte tussen Ens en Diemen allemaal via Almere (bovenlangs, middendoor of onderlangs). Hiermee hebben alle tracéalternatieven voor de nieuwe 380 kV verbinding tussen Ens en Diemen invloed op de ontwikkelingen die op dit moment in het kader van het Rijksregio-Programma Amsterdam-Almere-Markermeer (RRAAM) verder worden uitgewerkt.

Een integrale afweging tussen deze nationale opgaven moet natuurlijk zorgvuldig geschieden. Daarom heeft de stuurgroep RRAAM opdracht gegeven voor een onderzoek naar de verschillende effecten van de tracéalternatieven voor de aanleg van de NW380kV verbinding (tussen Ens en Diemen) op (mogelijke) toekomstige ontwikkelingen
voor het Rijks-Regioprogramma Amsterdam, Almere, Markermeer (RRAAM). Daarbij worden ook overige ruimtelijke ontwikkelingen in de beschouwing betrokken.

De Kwartiermakers zijn – samen met een planologe – verantwoordelijk voor het uitlijnen en sturen van het proces ter ondersteuning van de onafhankelijk procesbegeleider. Hierbij hoort tevens het opleveren van het rapport met de bevindingen. Bij dit proces zijn twee ministeries, TenneT, twee provincies en veertien gemeenten betrokken en daarnaast nog een aantal stakeholders zoals Staatsbosbeheer en Rijkswaterstaat. De stuurgroep RRAAM is de opdrachtgever en heeft EL&I aangewezen als de regievoerder van het onderzoek.

De inrichting heeft in twee fasen plaatsgevonden:

We hebben in het najaar van 2010 een plan van aanpak opgesteld met daarin een uitwerking van:

• Missie, visie, strategie en doelen van de Kinderombudsman
• Welke producten, diensten en activiteiten worden geleverd door de Kinderombudsman
• De wijze van inrichting van de organisatie van de Kinderombudsman
• Benodigde financiën (incidenteel en structureel)
• Implementatieplan inrichting Kinderombudsman

Na akkoord op dit plan hebben we van november 2010 de implementatie aangestuurd en uitgevoerd om een snelle start van de Kinderombudsman mogelijk te maken. Per 1 april 2011 is de Kinderombudsman (Marc Dullaert) aangesteld en de wet in werking getreden.

Vanuit die opvatting is de afgelopen jaren nagedacht over de mogelijkheden tot verbetering, waaronder door de initiatiefgroep Skola (een gemêleerde groep van professionals werkzaam in en rond het onderwijs). Kennisnet heeft, samen met AB-ZHW en KPC,  een kwartiermakersteam aangezocht om de mogelijkheden en wensen van verschillende
partijen bij elkaar te brengen en te operationaliseren in een programma waarbij er een brug wordt geslagen tussen onderzoek en onderwijs. De Kwartiermakers werkten hierbij samen met Tipping Point en Paul Vermeulen.

Voor het bepalen van de toekomst heeft het coördinatiepunt De Kwartiermakers verzocht om ondersteuning bij de totstandkoming van een “position paper” waarin een toekomstvisie en toekomstscenario’s met de daarbij behorende taken waren opgenomen.

Deze afspraken beschrijven hoe leermateriaal beschikbaar moet worden gesteld en hoe het gebruikt kan worden in bijvoorbeeld een leeromgeving. De afspraken zijn niet
dwingend, ze worden gedragen door wederzijds commitment en de bereidheid hierop aangesproken te worden.

Actualisatie en doorontwikkeling van de tot nu toe gemaakte afspraken was noodzakelijk om de verbinding tussen de leermiddelen, de leerresultaten en de leerdoelspecificaties op een structurele en toekomstvaste wijze vorm te geven, zodat de gemeenschappelijke visie op digitale leermiddelen een stap dichterbij komt. Voor deze actualisatie en doorontwikkeling van afspraken in de educatieve contentketen is het programma ECK2 gestart.

Kennisnet, SLO en de GEU uitgeverijen werken samen aan de doorontwikkeling van de educatieve contentketen. In hun opdracht hebben De Kwartiermakers hebben het programmaplan voor dit programma opgesteld.

De Kwartiermakers zijn door TenneT gevraagd om te ondersteunen bij de totstandkoming en afstemming van een aantal processen met de projectleider van EL&I, zowel inhoudelijk als op het gebied van verantwoordelijkheden. Het gaat dan onder andere om het proces om te komen tot een Voorkeursalternatief en de coördinatie van de vergunningen en ontheffingen.

Er was vooral behoefte aan het verbinden van deze initiatieven en het bevorderen van samenwerking voor een groter effect op de mediavaardigheden en het mediagebruik van burgers. Om die reden is in mei 2008 het expertisecentrum Mediawijzer.net van start gegaan onder aansturing van vijf Nederlandse organisaties: Beeld en Geluid, ECP-EPN,  Kennisnet, de Nederlandse Publieke Omroep en het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken. Het expertisecentrum is opgezet in de vorm van een netwerkorganisatie met inmiddels zo’n 350 aangesloten partners. Na deze eerste twee jaar lag de vraag voor of en hoe Mediawijzer.net voortgezet zou moeten worden. De stuurgroep van Mediawijsheid heeft De Kwartiermakers verzocht de meerjarenvisie, strategie, activiteiten en organisatie nader uit te werken in de vorm van een meerjarenplan 2011 tot en met 2014.

Het doel van het programma was om te zorgen dat er géén ‘digitale sleutelbos’ zou ontstaan: dat bedrijven voor alle overheden een ander middel moesten gebruiken om online diensten te kunnen gebruiken. Daarvoor was nodig dat er een stelsel van afspraken en richtlijnen werd ontwikkeld op basis waarvan meerdere marktpartijen ‘goedgekeurde’ middelen voor identificatie en authenticatie kunnen aanbieden.

Het ministerie van EL&I is verantwoordelijk voor dit programma. De Kwartiermakers hebben het programma ontworpen en het programmanagement bij EL&I ingevuld tot april 2010 in nauwe samenwerking met de verantwoordelijken bij EL&I. Een groot deel van het programma was ondergebracht bij ICTU, een deel bij ECP-EPN en een deel werd uitgevoerd bij EL&I. Nadat de eerste versies van het afsprakenstelsel tot stand waren gekomen is het programmamanagement overgedragen aan EL&I. Daarnaast hebben wij – samen met Innopay – het proces om te komen tot het afsprakenstelsel ontworpen op basis van het proces voor Ideal. Dit was een bijzonder innovatief
traject aangezien vanaf het begin het doel was om het marktfalen te doorbreken en de markt voor eHerkenning tot stand te brengen. De overheidsdienstverleners werden georganiseerd als ‘gebruikers’ en de markpartijen moesten in verschillende werkgroepen komen tot oplossingen en dit vertalen in gemeenschappelijke afspraken over techniek, organisatie en rollen binnen het stelsel.

Inmiddels wordt eHerkenning voor bedrijven door een toenemend aantal overheidsdienstverleners en bedrijven gebruikt. Voor meer informatie over dit programma: www.eherkenning.nl